معرفی انواع سبک های رزمی - معرفی انواع رشته های رزمی

سبك شوت بوکسینگ کارات

سبک **** شوت بوکسینگ در سال 1380 در ایران پایه گذاری شده است .این سبک بر گرفته از سبکهای کیک بوکسینگ وکارته میباشد به نوعی در این سبک تلفیقی از سبکهای کنترلی ورینگی دیده میشود وسعی بر آن شده تا طراوات لازم را برای یک سبک جدید وپر قدرت را داشته باشد.
در این سبک مانند سبکهای کاراته کاتهای پر قدرتی دیده میشود که مکمل شیوهای مبارزه سمی کنتاکت ولایت کنتاکت و کیک بوکسینگ میباشد.تعدادی از کاتهای سلاح و شیوهای مختلف دفاع شخصی نیز از قدزتهای این سبک بوده که باعث محبوبیت بیشتر این سبک ایرانی است.
مسابقات در دو قسمت کاتا و کمیته در تاتمی برگزار میشود و درحال حاضر با برگزاری استاژهای منظم سعی در اشاعه وگسترش آن میباشد.
 
کیک بوکسینگ

ترکیبی از رشته های رزمی موای تای ، کاراته و بوکس است. کیک بوکسینگ ورزش رزمی می باشد که تنها سی سال از تولد آن می گذرد.در کیک بوکسینگ ضربات مشت،لگد،زانو،آرنج و گرفتن همدیگر آزاد می باشد. ولی زدن حریفی که بر روی زمین افتاده ممنوع است.مسابقات در یک زمین مربع شکل 16 تا 20 فوتی که با طناب محصور شده برگزار می گردد.زمان بازی معمولا سه راند سه دقیقهای می باشد.که ورزشکاران بین هر راند یک دقیقه استراحت می کنند.هر مسابقه توسط یک داور و یک پزشک کنترل میشود. و در هر راند سه قاضی به مبارزین امتیاز میدهند.بنیانگذار کیک بوکسینگ جو لوئیس می باشد که پدر کیک بوکسینگ آمریکا نامیده می شود
فول کيک بوکسينگ

سبک فول کيک بوکسينگ ايران در سال 1372 توسط محمد طهماسبی بنيان نهاده شد و در سال 1378 در فدراسيون ورزشهای رزمی ايران به ثبت رسيد. سبک فول کيک بوکسينگ توانست در سال 1379 طلسم برون مرزی در خانواده ورزشهای رينگی را بشکند و تيم ملی خود را به مسابقات برون مرزی اعزام نمايد و در سال 1381 با حضور 8 تيم خارجی يک دوره مسابقات آسيای ميانه در استان گيلان، شهر آستارا برگزار نمايد. همچنين پيش از اين مسابقات، يک دوره داوری بين المللی با حضور 50 شرکت کننده خارجی برگزار شد.در سال 1382 يک دوره مسابقات جهانی 2003 با حضور 18 کشور جهان در شهر تهران و با همکاری دژبان کل ارتش جمهوری اسلامی ايران برگزار شد. همچنين پيش از برگزاری اين مسابقات يک دوره داوری بين المللی با حضور 80 نفر از 18 کشور جهان برگزار گرديد. سبک فول کيک بوکسينگ توانست در سالهای 1381 و 1382 از لحاظ مديريت، نيرو، فعاليت ميان سبکهای فدراسيون ورزشهای رزمی ايران به مقام نخست دست يابد.



معرفی k-1

به جرات مي*توان گفت، اوايل دهه*ي 90 ميلادي، نقطه*ي*عطفي در ورزش*هاي رزمي جهان رخ داد و تشكيل سازمان مبارزاتي k-1، شرايطي را فراهم كرد تا بهترين قهرمانان رشته*هاي مختلف رزمي جهان، جشنواره*اي از فنون و تكنيك را در رينگ به نمايش بگذارند.
k-1 در اصل روشي از مبارزات كيك بوكسينگ است كه شامل مجموعه*اي از تكنيك*هاي موي*تاي، كاراته، تكواندو، كيك بوكسينگ و بوكس كلاسيك بوده و نام k-1 نيز بر گرفته از مسابقات فرمول يك يا f-1 است.
براي اولين بار سازمان جهاني k-1 به رياست كازويوشي ايشي، يك فايتر سابق كيوكوشين كاراته، در سال 1980 تأسيس شد. ايشي در اين سال سازمان سيدوكان كاراته را تأسيس كرد.
سيدوكان، در اين مدت، چندين رويداد بزرگ رزمي را در برابر ساير ورزش*هاي رزمي به ويژه كيوكوشين كاراته برگزار كرده بود.
در سال 1993، ايشي، منحصرا سازمان k-1 را به عنوان يك سازمان ورزشي كيك بوكسينگ تأسيس كرد كه علي*رغم ارتباط نزديك با سازمان سيدوكان، اما فعاليتي كاملاً مستقل داشت.


تاريخچه k-1:
سال 1980: كازويوشي ايشي، سازمان كاراته مستقل خود را با عنوان فدراسيون سيدوكان كاراته دو ژاپن، تاسيس كرد.
سال 1982: اولين دوره*ي مسابقات سراسري كاراته در ژاپن توسط ايشي و سازمان سيدوكان برگزار شد. مسابقاتي به روش فول كنتاكت.
سال 1983: مبارزات معروف فايترهاي سيدوكان برابر گروهي از اساتيد كونگ فوي هنگ*كنگ. در اين مسابقات مبارزان سيدوكان حريفان را مغلوب كردند.
سال 1985: دفتر سيدوكان به رياست تام ادواردز در ايالات متحده تاسيس شد و در ادامه در سال 1986، ايشي نمايندگان خود را جهت معرفي سازمان سيدوكان كاراته به ساير كشورها، اعزام كرد.
سال 1991: در ادامه*ي برگزاري مجموعه*اي از تورنمنت*هاي مختلف، سيدوكان كاراته، مبارزه*اي را در توكيو برابر كاراته اوياما، برگزار كرد كه در پايان،* ماساكي ساكاته از سيدوكان، ويلي ويليامز افسانه*اي را شكست داد.
1992: ايشي، براي اولين بار،* اولين مسابقات كاراته با دستكش را در ژاپن برگزار كرد. از اين سال بود كه انقلابي در تاريخ رزمي ژاپن و جهان ايجاد شد و ايشي، روياي تشكيل قوي*ترين سازمان هنرهاي رزمي را به واقعيت نزديك كرد.
با نزديك شدن كاراته به كيك بوكسينگ،* ايشي در سي*ام آوريل 1993،* اولين دوره مسابقات گرند پريكس را در ورزشگاه داي ايچي توكيو، با قوانيني جديد،* برگزار كرد.
در اين مسابقات، تيم*ها اجازه داشتند تا از سنت*هاي مشابه فايترهاي كيك بوكسينگ در كاراته استفاده كنند.
بيش از ده هزار تماشاچي از اين مسابقات ديدن كردند.
فايترهاي بزرگي مانند ارنستو هوست و پيتر ارتز در اين دوره از مسابقات حذف شدند و ديدار فينال، با تصميم داوران، به سود هوست پايان يافت.
از آن سال تا كنون، همه ساله مسابقات جهاني k-1 برگزار شده و قهرمانان بزرگي مانند، پيتر آرتز، اندي*هوگ،فرانسيسكو فيلهو ، ارنستو هوست، ريك روفوس، مايك برناردو، كارتر ويليامز، رمي بونجاسكي، *باب ساپ، مارك هانت، سمي شيلت، ياسوكي فوجي موتو،* موساشي، گلابه فيتوزا ، ژروم لوبنر و استفان لكو به جهان رزمي معرفي شده*اند.*

موي تاي بوکسينگ

تاي بوکسينگ يا موي تاي يک هنر دفاع شخصي سنتي است. اين هنر رزمي با بوکس متفاوت است زيرا در مبارزه آن، پاها، آرنج ها، زانوان و همچنين ضربات مشت به يک اندازه به کار مي روند. بنابراين آن را مي توان به نوعي يک هنر رزمي آزاد به شمار آورد. در يک رقابت تاي بوکسينگ، پنج راند سه دقيقه اي وجود دارد که بين هر کدام از آنها دو دقيقه استراحت گذاشته مي شود.
موي تاي در سال 1650 ميلادي و در زماني که پادشاه Naresuen، حاکم کشور Siam توسط افراد کشور Burmese اسير شد و براي آزادي خود پيشنهادي داد تا با دوازده نفر از قهرمانان رزمي کار اين کشور مبارزه کند و آنها را شکست دهد متولد گرديد.
او با موفقيت، همه اين دوازده تن را شکست داد و تبديل به يک قهرمان ملي گرديد و از آن پس مردم کشور Thais با افتخار از اين قهرمان رزمي کار خود ياد مي کردند. اين هنر رزمي حتي در زمان صلح هم مورد تمرين و آموزش سربازان قرار مي گرفت و سربازان، بدون اسلحه با يکديگر مي جنگيدند و اين گونه خود را آماده نگاه مي داشتند.
در آن زمان، قوانين خاصي براي مبارزه وجود نداشت؛ رزمي کاران وزن کشي نمي شدند و راندي در کار نبود. بوکسورها پابرهنه مبارزه مي کردند و مشت ها و بازوان خود را با طناب پوشانده و به طرز بسيار وحشيانه اي به يکديگر حمله مي کردند. متدهاي آموزشي بسيار گسترده و مختلف بود.
مي توان گفت که ريشه تاي بوکسينگ را مي توان در فرامين بودا هم پيدا کرد. آئين Ram Muag يک آئين سنتي و روحي است که در آن اصول انجام نزد و قرباني براي خدايان، احترام به والدين و آموزگاران، دوست داشتن ديگران، شاه و وطن اجرا مي شود. در اين آئين و همچنين در هنگام مبارزات موسيقي نواخته مي شود که البته اخيراً فنون بوکس غربي نيز به تکنيک هاي مواي تاي راه پيدا کرده و متدهاي آموزشي و تاکتيک هاي موي تاي تحت تأثير فنون غربي قرار گرفته اند.
در پنجاه سال اخير، موي تاي شهرت بيشتري پيدا کرده و دستکش هاي مخصوص، وزن کشي و راندهاي سه دقيقه اي در اين مسابقات لحاظ مي شود. به خاطر طبيعت خشن تر و تکنيک هاي زيباتر و موي تاي، مبارزان اين هنر رزمي از احترام بيشتري در بين طرفداران رشته هاي رزمي برخوردار هستند
* * * * * * *
تاریخچه کونگ*فو توآ



مجموعه: تاریخچه رشته های ورزشی
کونگ*فو توآ
کونگ*فو یا کانگ*فو (به چینی: 功夫) یک عبارت مشهور چینی است که اغلب برای اشاره به انواع هنرهای رزمی چینی بکار می*رود. معنای اصلی کونگ فو تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می*شود متفاوت است.کونگ فو در اصل به معنای تخصص فرد در هر مهارتی – نه لزوماً رزمی- می*باشداین رشته از تقلید نوع دفاع وحمله حشرات و حیواناتی مانند ملخ وگرگ استفاده میکند.
کونگ*فو توآ
کونگ*فو توآ یک هنر رزمی ایرانی و یکی از سبک*های ورزش کونگ*فو است که بر بدن و روان سالم*تر تاکید می*کند. این ورزش با بهره*گیری از تجربه ابراهیم میرزایی در زمینه*های رشته*های مختلف رزمی و جنگ*های چریکی، در سال۱۳۵۱ بنیان*گذاری پس از گذراندن مراحل آزمایش در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) فعالیت رسمی خود را با تاسیس دانشکده انشاء تن و روان در سال ۱۳۵۲ آغاز نموده*است.
کونگ*فو توآ دارای هفت مایگاه (بخش) است که به غیر از مایگاه اول که به حرکات فیزیکی و فعالیت*های بدنی می*پردازد، بقیه به جنبه*های علمی، عرفانی و پزشکی در خصوص تن و روان اشاره دارد.
اصول اساسی کونگ*فو توآ توسط ابراهیم میرزایی در کتابی به عنوان کاراته و ذن انتشار یافته*است.
هم*اکنون هزاران کونگ*فو توآ کار در ایران و چندین کشور از جمله آمریکا، کانادا، هلند، ترکیه، آذربایجان، سوریه، لبنان، پاکستان، افغانستان، سوئد، هندوستان و بلژیک فعالیت می*نمایند.
پیشینهکونگ*فو توآ
ابراهیم میرزایی پس از گذراندن دوره*های مختلف رزمی در رشته*هایی همچون کونگ*فو، کاراته، تکواندو و دوره*های سخت تکاوری نزد مربیان بزرگ انگلیسی، ژاپنی، کره*ای و آمریکایی در کشورهای مختلف و همچنین کسب درجاتی همچون دان ۷ افتخاری کاراته، دان ۴ تکواندو و مدرک دکترای تن و روان تا سال ۱۳۴۹؛ نگارش کتابی با عنوان کاراته و ذن را آغاز کرد که در سال ۱۳۵۱انتشار یافت. سَبْک جدیدی از کونگ*فو به نام “توآ” که در این کتاب به آن پرداخته شده، از همان سال مراحل آزمایش خود را در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) گذراند و در نهایت در سال ۱۳۵۲ با تاسیس دانشکده تن و روان فعالیت رسمی خود را آغاز نمود.
از آن*جایی که کونگ*فو توآ با فیزیک بدنی جوانان ایران در آن دوره تناسب خاصی داشت، همراهان این ورزش توانستند موفقیت*های چشمگیری در مقایسه با ورزش*های رزمی دیگر در ایران کسب کنند. این امر موجب شد تا در کمتر از ۵ سال جمعیت زیادی به سوی این ورزش جذب شوند. اما در سال ۱۳۵۶ در پی اختلاف بین ابراهیم میرزایی و غلامرضا پهلوی (مسئول ورزش وقت)،دانشکده انشاء تن و روان تعطیل شد و جمعیت همراهان کونگ*فو توآ در پارک*ها، سالن*های کوچک خصوصی و سوله*های اجاره*ای به فعالیت خود ادامه دادند.
تاریخچه رشته های ورزشی
 

*


han mu doهان مودو اصولی از هنرهای رزمی فراگیر و جامع می باشد که شامل مطالعه تکنیکهای مبارزه با دست خالی ، تکنیکهای مبارزه با اسلحه ، مطالعه نیروی «کی» و مطالعه فلسفه هنرهای رزمی است. دکتر « هی یانگ کیم» در سال 1989، بعد از چهل سال تحصیل و تحقیق در مورد اصول هنر رزمی کره ای ، « هان مودو » را بنیان نهاد. وی طی یک سلسله تحقیق درمورد هنرهای رزمی، تکنیکهای و فلسفه های تمامی سبکها را اغلب مربوط به قرن 950 میلادی بودند را جمع آوری نمود و همواره با تکنیکهای جدید و بدیع به صورت یک اصول متعادل و جامع درآورد . « هان مودو » توسط دولت کره به شماره ثبت 534 ، به عنوان هنر رزمی کره ای سنتی ثبت و رسمی شد. « هان » به معنای کره (ملت خوش بین ) ، «مو» به معنای هنرهای رزمی و «دو» به معنای روش است که در مجموع « هان مو دو » به معنای « روش هنرهای رزمی کره ای » می باشد . هدف اصلی هان مودو توازن است . بدین معنا که هنررزمی بین موارد ذکر شده زیر توازن برقرار می کند :

*

1- تکنیکهای مبارزه با دست خالی

2- تکنیکهایی که به کمک قدرت فیزیکی و نیروی « کی » انجام می شود

3- آموزش جسمانی و فلسفی ، ذهنی و روحی

4- تکنیکهای مربوط به سمت راست و چپ بدن

5- فلسفه و تکنیکهای سنتی و مدرن

*



اصول هان مودو به چهار قسمت اصلی تقسیم می شود .

*

1- یوکوان سول (Yuh Kwon Sul ) - مبارزه با دست خالی

2- موکی سول (Mu ki sul )- مطالعه تکنیکهای مبارزه با اسلحه

3- سان دو سول (sun do sul ) -مطالعه نیروی «کی»

4- هان چول هاک ( Han Chul Hak ) مطالعه فلسفه «هان »

*

یوکوان سول Yuh Kwon Sul - مبارزه با دست خالی : یوکوان سول بزرگترین قسمت از تقسیمات هان مودو است که شامل : لگد زدن ، ضربه زدن پیچش مفاصل ،پرتاب، هان مودو هوشین سول (دفاع شخصی ) هیانگ( فرم ) و داریان ( مبارزه آزاد ) است .

*

هنر جویانی که تکنیکهای هوشین سول ( دفاع شخصی) را فرا می گیرند در خواهند یافت که تکنیکهایی را که آنها در سطح مبتدی فرا می گیرند در واقع پایه و اساس تمام تکنیکهایی خواهد بود که در طی پیشرفت خود دراین سیستم فرا خواهند گرفت . هیانگ ( فرم ) تقویت کننده تکنیکهای دفاع شخصی می باشد . هیانگ ( فرم) که بهمعنای فردیت در هنرهای رزمی میباشد اساس کار تکنیکهای هوشین سول ( دفاع شخصی ) است .هیانگ ( فرم ) به هنرجویان این اجازه را می دهد که تکنیکهای را بدون همرزم و به تنهایی اجرا کنند .

*

دارایان به معنای مبارزه آزاد است ، سیستمی که سلاحهای هنرهای رزمی آشنا می شوند .هنرجویان دوره آموزش با سلاحهای تهاجمی از قبیل : چوب، شمشیر را طی کرده و سپس استفاده از سلاحهای دفاعی مانند: طناب ، عصا، بادبزن را فرا می گیرند.

*

هنرجویان هنگام مبارزه از تکنیکهای لگد زدن ، حمله ، پرتاب ، نگه داشتن ، خفه کردن استفاده می کنند . آنها این تکنیکها را در یک محط کاملاً سالم و مهیج فرا گرفته اند .

*

موکی سول (Mu ki sul ) مطالعه تکنیکهای مبارزه با اسلحه در سیستم های هان مودو هنرجویان در دوره های آموزشی خود با تعدادی از سان دو سول (Son do sul) مطالعه نیروی «کی » :

*

سان دو سول یا مطالعه نیروی « کی » ( انرژی درونی ) یکی از مواد حیاتی سیستم هان مودو است . در طی مراحل اولیه آموزش هان مودو و هنرجویان شروع به تمرین درست نفس کشیدن می نمایند که این عمل موجب تحریک جریان نیروی «کی » درتمام بدن می شود . با تمرین و گذشت زمان هنرجویان نحوه توسعه و جمع کردن انرژی «کی» را فرا گرفته و در مراحل پیشرفته سان دو سول نحوه کنترل جریان نیروی «کی» را در سرتاسر بدن یاد میگیرند .

*

در طی دروان آموزش هان مودو و هنرجویان نحوه استفاده از انرژی «کی» را هنگام اجرای تکنیکهای یوکوان سول و موکی سول فرا می گیرند


 

*

آیکیدو ورزشی زیبا از هنرهای رزمی و باستانی ژاپنی است . که مبتنی است بر استفاده از انرژی درونی ، حرکتهای دورانی و مقابله با حریف با بهره گیری از انرژی حرکت خود او به این ترتیب که با همراه شدن با حرکات دست ، پا و بدن حریف و جهت دادن به آنها اقدام به پرتاپ او نموده و او را از پای در می آوریم .اگر بتوانید یک وزنه 8 کیلو گرمی را به راحتی حرکت دهید خواهید توانست با بهره گیری از تکنیکهای ورزش آیکیدو هر حریفی را شکست دهید . (بدون نیاز به قدرت جسمانی زیاد و اندامی قوی ) . البته این به این معنا نیست که آیکیدو به تقویت جسم نمی پردازد و تنها مبتنی بر تکنیک ها و تقویت ذهن است .
*

فیلم های فشرده ای که در این مجموعه قرار دارند ، شامل آیکیدوی آمریکایی ،، روسی ، چینی ، آیکیدوی استیون سیگال است . سیگال با بهره گیری از نقاط ضعف حریف و حرکات دورانی که به دست و بدن حریف می دهد او را مجبور به تسلیم می کند .

*

آیکیدو یعنی هماهنگی بین روح ، ذهن و انرژی درونی که در اوایل قرن نوزدهم ، توسط استاد فقید اوشیبا در ژاپن بنیان گذاشته شده است . اکنون میلیونها نفر در سراسر جهان به فراگیری و آموزش این هنر و طریقت کهن مشغولند ، در این هنر رزمی که قوی ترین و تنها سبک کامل دفاع شخصی جهان به شمار می آید، هنرجو می آموزد که چگونه با احترام وخویشتن داری و با استفاده از انرژی درونی خود و تکنیکهای منحصر به فرد آیکیدو و با استفاده از حمله حریف بر علیه خودش و بدون اینکه از انرژی و قدرت خود استفاده کند اورا مغلوب کرده و به آرامش دعوت نماید . طریقن آیکیدو احترام خاصی به حریف و وجود انسان دارد و امروزه به عنوان مادر هنرهای دفاع شخصی در جهان شناخته شده است . این ورزش زیبا برای شما اعتماد به نفس ، و روح و ذهنی سرشار از انرژی به ارمغان می آورد . اهتمام به تمرینات و پشتکار و دقت و پیگیری مستمر ، از لوازم فراگیری این ورزش است .

قدمت ووشو در کشور چین به زمان های بسیار دور که اولین صورت های اجتماعات بشری در جوامع اولیه بوجود آمدند، باز می گردد. در آن زمان به منظور حفظ سلامتی، درمان بیماری ها، افزایش بنیه جسمانی و طول عمر و تعلیم مهارت های نظامی به افراد جامعه، حرکاتی ابداع گردید که بسط و گسترش آن در طول دوره های مختلف به ورزش ووشوی امروزی بدل شده است.


 


در حدود پنج قرن پیش از میلاد، یک راهب هندی به نام "بود هیدهارما" که با نام های "تامو" و "داروما تائیشی" هم از او یاد می شود، به قصد اشاعه تعلیمات مذهبی از هند راهی چین شد و در معبدی به نام شائولین به تعلیم و تربیت راهبان آن پرداخت. تعالیم وی شامل مجموعه ای از تمرین های پرهیزگاری و قواعد خشک انضباطی بود که به واسطه وضعیت جسمانی ضعیف، پیروان او طاقت تحمل آموزش های وی را نداشته و بتدریج دچار ضعف و بی حالی می شدند. از این رو تامو حرکاتی را برای تقویت بنیه جسمانی شاگردان خود ابداع نمود که به "18 حرکت دست لوهان" معروف شد. این حرکات بتدریج گسترش یافته و پایه و اساس سبک های ووشو را تشکیل دادند.


 


در طی قرون 14 تا 16 میلادی چهره های برجسته ای از ورزش های رزمی در معبد شائولین گرد هم آمدند و سبک های اصلی ووشو را به تقلید از حرکات حیواناتی چون پلنگ، درنا، مار، ببر و اژدها به وجود آوردند. لیکن امپراتور وقت که بتدریج از فعالیت های ساکنان این معبد دچار ترس و نگرانی شده و معبد را تهدیدی برای حکومت خود می دید، فرمان انهدام و به آتش کشیدن معبد شائولین را صادر کرد. در لشکرکشی امپراتور برای انهدام معبد، فقط تعداد اندکی از افراد توانستند از مهلکه جان سالم به دربرند. این واقعه تلخ موجب انتشار و اشاعه ورزش های رزمی معبد شائولین که تا آن زمان محفوظ و مخفی مانده بود به سایر نقاط کشور چین گردید. هر چند امپراتوران برخی از سلسله های حاکم بر چین تمرین های ورزش های رزمی را خطری برای حکومت خود قلمداد نموده و انجام آن را ممنوع اعلام کرده بودند ولی امپراتورانی هم بودند که به علت علاقمندی به این تمرین ها موجبات ترویج آن را فراهم کردند.


در دوران سلسله های شانگ (shang) و ژو (zhou) حرکاتی از ووشو بوجود آمد که برای آموزش سربازان استفاده می شد و همه ساله در پاییز و بهار مسابقه های خاصی به نام جیائو برای انتخاب سربازان نمونه و اعطای عناوین افتخاری برگزار می شد.


با ایجاد کاربرد نظامی برای ووشو، رفته رفته حرکات رزمی با شمشیر، نیزه و چوب بوجود آمد. ظهور گروههای نمایش خیابانی به نام لوکی (Luqi) که از طریق نمایش حرکات رزمی امرار معاش می کردند، خود باعث گسترش بیشتر ووشو گردید. دوران سلطنت سلسله های کینگ (Qing) و مینگ (Ming) را می توان عصر شکوفایی ووشو به شمار آورد.




تاریخچه ورزش رزمی جودو



مجموعه: تاریخچه رشته های ورزشی
هنر رزمي جودو که بر خاسته از ژاپن است جزء هنر هاي رزمي مثل کاراته ، تکواندو و کونگ فو مي باشد با اين وجود بسيار متفاوت از ساير هنرهاي رزمي مي باشد چرا که در آن مشت زدن و لگد زدن در مسابقات ممنوع است .

*

جودو هنري رزمي است که اساسا گلاويز شدن در آن زياد بوده و هدف آن زمين زدن ، گير انداختن ، مهار کردن و حتي از کار انداختن بازوان حريف مي باشد به گونه اي که منتهي به تسليم شدن وي شود . تاکيد اصلي جودو روي توانايي به کار بردن نيروي حريف مي باشد به گونه اي که منتهي به تسليم شدن وي شود . جودو تنها يک مبارزه فيزيکي نمي باشد بلکه يک مبارزه فکري نيز هست بدين گونه که يک جودو کار موفق بايد قادر باشد حرکات حريف را از قبل پيش بيني کرده و با عکس العمل خود پاسخ مناسبي به آن بدهد .

*

بسياري از افراد جودو را از سنين خردسالي و در سنين 5 يا 6 سالگي شروع مي کنند و برخي اين هنر را تا سنين بالا و در حدود سنين 60 يا 70 سالگي ادامه مي دهند . جودو باعث بهبود سطح آمادگي عمومي بدن همراه با افزايش قدرت بدني مي شود . در برخي افراد جودو باعث به وجود آمدن حس اعتماد به نفس ، نظمي دروني و خويشتن داري مي شود که همگي آنها مهارت هاي لازم در زندگي مي باشند . پدر و مادر ها اغلب اين ورزش را دوست دارند چرا که اين ورزش به کودکان آنها انضباط و احترام مي آموزد . اين ورزش علاوه بر اينکه باعث حفظ آمادگي و آراستگي هنر آموزش مي شود مهارت هاي دفاع انفرادي خارق العاده اي را نيز به همراه دارد .

*

مسابقات جودو براي کسانيکه مايل به مبارزه هستند هر هفته در سطح محلي ، منطقه اي ، کشوري و بين المللي برگزار مي شود . جودو ، ورزشي است که تغييرات در آن وجود ندارد يعني اينکه تمرينات و مبارزه به اين ورزش در همه به نقاط دنيا يک طريق صورت مي گيرد .

*

جودو اولين هنر رزمي بود که به دليل شهرت جهاني آن براي اولين بار در المپيک توکيو در سال 1964 وارد بازيهاي المپيک شد . در حال حاضر در حدود 175 کشور در اين رقابت ورزشي حضور دارند و اين امر باعث شده تا اين ورزش در بازيهاي المپيک تبديل به دومين ورزش جنجال بر انگيز شود .

*

 

 

سال 1380  

آموزش تخصصی دفاع شخصی (دوره مقدماتی )از تاریخ 1/9/1380 لغایت 10/10/1380  

سال 1381  

آموزش تخصصی دفاع شخصی(دوره پیشرفته ) از تاریخ 20/8/1381 لغایت 1/10/1381  

سال 1382  

آموزش تخصصی سلاح نانچیکو(تک) ودفاع شخصی نانچیکواز 1/8/82 لغایت 10/9/82 

سال 1383  

آموزش تخصصی سلاح نانچیکو ( جفت ) از تاریخ 20/7/1383 لغایت 1/9/1383  

سال 1384  

آموزش تخصصی سلاح دو چوب (کالی اسکریما) از 1020/7/1384 لغایت 20/8/1384  

سال 1385  

آموزش تخصصی سلاح چـوب  بلنــــد از تاریخ110/7/1385 لغایت 10/8/1385  

سال 1386  

آموزش تخصصی سلاح سا ی دفاع شخصی سا ی از  20/6/1386 لغایت 30/7/1386  

سال 1387  

آموزش تخصصی سلاح کارد(تک وجفت) ودفاع شخصی کارداز 10/6/87لغایت 20/7/87 

سال 1388  

آموزش تخصصی سلاح  شمشیر سامورایی (ریکیما)از 1/6/1388 لغایت 10/7/1388   

سال 1389  

آموزش تخصصی سلاح تونفا ( تک و جفت ) از تاریخ 20/5/1389 لغایت 1/7/1389  

سال 1390   

آموزش تخصصی سلاح کـاما ( تک و جفت ) از تاریخ 10/5/1390 لغایت 10/6/1390 

به پاس عملکرد ثمربخش تمام شاگردانی که با موفقــیت دوره آموزشی رابه   

پایان رسانند گواهیـنامه پایان دوره سـلاح سرد باشگاهی تقدیم شده است 

ودرذیل آن این مطلب درج گردیده است. 

لطفا توجه بفرمایید 

فراگیری ومهارت دراجرای فنون رزمی ونمایشی سلاح 

درواقع پی بردن به هنر، استعداد وتوانائیهای نهفته درونی است، 

وتوصـــیه اینـــکه  

میبایست درمورد زمان ، مکـان ونحوه استفاده ازسـلاح 


دقت کـافی و وافـی رادرنظـرداشته باشیـم. 

 

بمناسبت حلول ماه مبارک رمضان  

آموزش سلاحهای سرد ویژه کونگ فوکاران

بصورت رایگان آغازشد

تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net کلیک کنید 

برنامه کلاسهـای آموزشـی سلاحهای سـرد  

« در رمضان1390 »  

  نانچیـکو( تـک ، جفـت)  ـ  بو ( چـوب بلـند)  ـ   کاما ( تـک ، جفـت)   ـ   

کالی اسکریما ( دوچـوب )   ـ  کــارد ( تـک ، جفـت)   +  دفاع شخصـی     

ســلاحهای  آموزشـی

رده سنـی

روزهـای آموزش

ساعت آمـوزش

آمـوزش نانچیـکو ( جفـت)            آموزش چوب بلند                      آموزش  دوچوب                      آموزش کــاما( تـک ، جفـت)

           ویژه

خردسالان  قـدیمی

روزهای زوج

ازساعت  7تا 8

آمـوزش کــاما ( تـک ، جفـت)

تکنیک وفرم ازشال زرد تامشکی

ویژه

رده بـالاهـا

روزهای زوج

ازساعت  8   تا  30/9

آمـوزش کِنــدو  ( چـوب بلـند)  کالی اسکریمـا ( دوچـوب )کــارد( تـک ،جفـت) + دفاع شخصی کــارد

ویژه

بزرگسالان قـدیمی

روزهای زوج

ازساعت  30/9تا  30/10  

آمـوزش نانچیـکو ( تـک )

           ویژه

  خردسالان  مبتـدی

روزهای فرد

 

ازساعت  7تا 8

آمـوزش نانچیـکو ( تـک ، جفـت)

ویژه

بزرگسالان مبتـدی

روزهای فرد

 

ازساعت  8   تا  30/9

 
  

  تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net کلیک کنید

برنامه کلاسهـای آموزشـی سلاحهای سـرد

« در رمضان1389 » 

  نانچیـکو( تـک ، جفـت)  ـ  کِنــدو  ( چـوب بلـند)  ـ   تونفــا ( تـک ، جفـت)   ـ   

کالی اسکریما ( دوچـوب )   ـ  کــارد ( تـک ، جفـت)   +  دفاع شخصـی    

ســلاحهای  آموزشـی

رده سنـی

روزهـای آموزش

ساعت آمـوزش

آمـوزش نانچیـکو ( جفـت)               

 کــارد( تـک ، جفـت) + دفاع شخصی

          ویژه

 خردسالان  قـدیمی

روزهای زوج

ازساعت  45/6   تا   45/7

آمـوزش تونفـا ( تـک ، جفـت)

ویژه

رده بـالاهـا

روزهای زوج

ازساعت  30/8   تا  30/9

آمـوزش کِنــدو  ( چـوب بلـند)      کالی اسکریمـا ( دوچـوب )        کــارد( تـک ،جفـت)                

 دفاع شخصی کــارد

ویژه

بزرگسالان قـدیمی

روزهای زوج

ازساعت  30/9تا  30/10  

آمـوزش نانچیـکو ( تـک )

          ویژه

 خردسالان  مبتـدی

روزهای فرد

ازساعت  45/6   تا   45/7

آمـوزش نانچیـکو ( تـک ، جفـت)

ویژه

بزرگسالان مبتـدی

روزهای فرد

ازساعت  30/8   تا  30/9
 

  تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net کلیک کنید

 

 

 

تاریخچه تونفا برای اولین بار به کشور چین و اندونزی بر می گردد ، سلاح تونفا تقلیدی نزدیک از سلاح قدیمی به نام Mae sawkمی باشد که خود بیانگر این است که سرچشمه این سلاح از خود کشور مالزی بوده است . کابرد اصلی تونفا زمانی پیدا شد کهدر زمان فرمانروایی اوکیناوا شوو برای تثبیت حکومت در جنگ داخلی این کشور و  به دلیل محدودیت هایی که برای استفاده از سلاح گرم بود استفاده از این سلاح سرد رونق گرفت و بعد از آن نیز در نیروهای نظامی دنیا جای باتوم معمولی که شبیه به چماق بود را گرفت . تونفا سلاح سردی است که در صورت مسلط بودن به استفاده صحیح و کاربردی از آن هم در دفاع و هم در حمله بسیار کار آمد است .
عده ای بر این باورند که سلاح تونفا از سلاح کاما نیز کپی برداری شده ، که البته سایت ورزشهای رزمی این ایده را قبول ندارد .
ساختار کلی تونفا به این صورت است :
- تنه اصلی تونفا : که در قدیم از چوب ساخته میشده و بیشتر از چوب درخت بلوط برای ساخت آن استفاده میکردند و در عصر کنونی تونفا از مواد گوناگونی وجود دارد که مهمترین ساختار آن از جنس پلاستیک فشرده است ، در ساختار تونفا نه سنگین بودن آن مطلوب است و نه سنگین بودن آن البته این مساله اکنون بیشتر جلوه میکنید که توانایی ساخت مواد گوناگون به جاییی رسیده که همین تونفا را میتوان در ورزنهای گوناگون از پلاستیک ساخت بدون آنکه تغییری در ظاهر و ابعاد داشته باشه .
در حال حاضر اکثر تولید کنندگان این سلاح تنه اصلی آن را در طول 50 الی 60 سانتیمتر درست می کنند

- دسته تونفا : دسته تونفا در قطری ساخته میشود که کاملا در دست جای گیرد و انگشتان به دور دسته حلقه و مشت شوند  اتصال دسته تونفا به بدنه در قدیم خیلی قابل اتکا نبوده حتی در مواردی که به صورت یک تکه این سلاح را از دل چوب در می آوردند اما اکنون این سلاح دارای ساختار بسیار محکمی است ، در سر دیگر دسته که به بدنه متصل نیست معمولا یک برجستگی در قطر آن وجود دارد به این دلیل که ممکن است در کارکرد طولانی شما با این سلاح دست شما عرق کند و این برجستگی باعث میشود که عرق کف دست باعث خارج شدن سلاح از دست شما نشود . 

 

 

سلاح سای از سلاحهای کاربردی در بسیاری از ورزشهای رزمی می باشد . سای یک سلاح ژاپنی است که نام آن از نام یک منطقه بسیار قدیمی ژاپن برداشته شده است . در زمانهای قدیم سای سلاح نبوده ! از سای برای اندازه گیری میزان نرمی و عمق نفوذ آب در شالیزار و برای کاشت و امور کشاورزی استفاده می شده است شکل و ساختار تنه و بدنه اصلی سای همانند یک باتوم نوک تیز است ، این قسمت تنه اصلی سلاح سای را تشکیل می دهد و این تنه همان شاخه اصلی سلاح سای است ، سای را به تناسبهای گوناکونی می سازند مثلا در بعضی مدلها اختلاف طولی در شاخه وسط با شاخه های دو طرف کم و در بعضی مدلها زیاد است و در ساختار کلی این سلاح به دو طراحی و شکل اصلی محدود میشود . طول تنه اصلی این سلاح از 30 الی 70 سانت دیده شده است که اگر با توجه به اصول کاربرد آن دقت شود که طول استاندارد آن باید بین 30 تا 45 باشد چرا که باید حداکثر کمی از طول ساعد بلندتر باشد . در شکل بالااین دو  نوع اصلی سای را میبینید .

سلاح سای لزوما نباید دارای نوک تیز باشد زیرا این سلاح در اکثر موارد در حالت تدافعی استفاده میشود از موارد کاربرد سای میشود به دفاع در مقابل شمشیرهای بلند ( کاتانا) اشاره کرد که در صورتی که مهارت در استفاده از سای داشته باشید به راحتی با سای می توانید شمشیر مهاجم را بشکنید .
چندین روش گوناگون برای در دست گرفتن سای وجود دارد که هر کدام در موقعیت خاص استفاده میشود و مهمتر از دانستن این که سای را به چه حالاتی میتوانید در دست بگیرید این است که بتوانید در هنگام مبارزه و استفاده از این سلاح به سرعت و به خوبی این حالات و روش در دست گرفتن خود را تغییر دهید تا هماهنگ با شیوه مبارزه مهاجم بتوانید به خوبی از خود دفاع کنید . برای مشاهده روشهای در دست گرفتن سلاح سای و روش استفاده از آن کلیپ مربوط به این سلاح را از سایت بانک اطلاعات ورزشهای رزمی دریافت کنید.
این سلاح را هندی ها شمشیر شکن می نامیدند. 

 کالی - اسکریما - آرنیس  

این هنر رزمی، ریشه فیلیپینی دارند. کالی از جنوب این کشور می آید، آرنیس از شمال و اسکریما متعلق به مرکز این کشور می باشد. 
دوازده منطقه مبارزه در کالی وجود دارد، اسکریما هشت یا نه منطقه مبارزه دارد و آرنیس هم دارای چهار تا شش منطقه مبارزه است. استفاده از چوب کوتاه یا یک خنجر بلند، استفاده از دو اسلحه به صورت همزمان که شامل یک شمشیر و یک خنجر می باشد، مبارزه با دستان خالی که در آن از ضربات مشت، لگد و یا گلاویزشدن با حریف استاده می شود. 
استفاده از میله و نیزه و زدن ضربه به طور همزمان، استفاده از سلاح های قابل انعطاف همچون شلاق، طناب نیسمی دندانه ای، سلاح های پرتابی مانند کمان و تفنگ بادی از جمله روش های مبارزه در این سبک ها محسوب می شوند. میله هایی که در سبک آرنیس استفاده می شوند عمدتاً از جنس چوب هستند و یا از جنس نوع خاصی از بامبوی فیلیپینی که به آنها راتان گفته می شود. طول آنها معمولاً هفتاد سانتی متر و قطرشان دو سانتی متر است. البته طول این شمشیرها می تواند از سی تا 220 سانتیمتر متغیر باشد.

 

 

در اسکریما و آرنیس، مبارزان بیشتر از میله یا چوب استفاده می کنند و در کالی، سلاح مورد استفاده تیغه یا شمشیر است. اما نکته مشترک بین همه این سبکها، هندسه است. 
در ضربات دفاعی و به هنگام حملات، همه حرکات، خطوط و مسیرها و همچنین ناویه های انتخابی بسیار مهم می باشند. استفاده مستقل از دستها و یا دستها و پاها توأمان با اجرای تکنیک ها، نیازمند کسب تجربه بسیار می باشد. 
در هنرهای رزمی فیلیپینی، استفاده از زانو، آرنج، لگدهای کوتاه و مشت در هنگام ایجاد فاصله بسیار نزدیک بین دو مبارز آزاد است. ضربه با سر، گرفتن حریف، پرتاب، ضربه با آرنج، شانه، قوزک و زانو نیز آزاد می باشد.

 

تاریخچه هنرهای رزمی کالی، اسکریما و آرنیس: 
کالی را به عنوان مادر هنرهای رزمی فیلیپین می شناسند. هنگامی که این کشور تحت تسلط اسپانیا بود انجام کلیه هنرهای رزمی در این کشور ممنوع و جرم محسوب می شد. عناصر سبک رزمی کالی در بازی های محلی و رقص های ذاتی مردم این کشور پنهان بود و تحت تأثیر نفوذ اسپانیایی ها، هنرهای رزمی و ذاتی مردم فیلیپین به نام های اسکریما، استوکادا، آرنیس دمانویا آرنیس شناخته شدند. اولین رقابتهای جهانی رشته آرنیس در سال 1985 برگزار شد.

 

 

نانچکو : Nunchaku نانچاکو یا چیکو متشکل از دو تکه چوب سخت که توسط طناب یا زنجیر به هم متصل شده است شکل کرفته است . در گذشته وحال این سلاح جزوه ابزار کشاورزی بشمار می رفت. هرچوب نانچاکو را فک گویند و این فک از سه قسمت بالا، میانی وپایین تشکیل شده است . بطور عمده هر سلاح نانچیکو از سه قسمت اصلی وکاربردی تشکیل یافته شده است . که درشکل آمده اتصال بین دوفک یک قسمت را تشکیل می دهد. قسمت بالائی را سرفک گویند و درانتهای فک که همان محل برخورد فک با اجسام یا حریف می باشد را گویند. روایتی باستانی است که درمورد تمامی سلاحها درهنر های رزمی نین جوتسو گفته می شود . ( طی ساعتها تمرین با نانچکو این سلاح جزئی از روح وبدن شما در خواهد آمد )هنگامیکه شما با این نیت تمرین کنید .نانچکو عضوی از بدنی شما میشود. قدرت تخریب این سلاح بیش از 300کیلوگرم می باشد که به راحتی میتوانند جمجمه دشمن را منحدم کند. این سلاح ساده و بسیار ارزن به راحتی دردسترس همگان است می توان را به راحتی ساخت . در هنرهای رزمی نین جوتسو آموزش این سلاح از ابتدا کمربند سفید آغاز میشود . استفاده از این سلاح در هنر رزمی نین جوتسو بطور کلی شامل5 روش بسیار مهم میباشد. 1- تکنیکهای دفاعی 2- تکنیکهای هجومی 3- تکنیکهای ترفندی 4- تکنیکهای نمایشی 5- تکنیکهای آکروباتکی رزمی ساختار نانچیکو انواع زیادی دارد – چوبی – پلاستیکی - فلزی – پارچه ای – ابری - و باتومی اندازه ناچیکو به نوع وشرایط استفاده از آن دارد ولی بهترین اندازه باید تمام یک فک آن آرنج شما تا مشت جمع کرده شما را پوشش بدهد. سرعت مانور با نانچیکو بنا به تمرینات مستمر و منظم شما دارد . هر تکنیکی باید ساعتها تمرین شود تا بتواند به مهارت رسید.

 

 

 

 

کاما (KAMA )

 

 

کاما در ابتدا به عنوان یک داس ( وسیله ای برای برش یا قطع گیاهان ) توسط کشاورزان ژاپنی ، چینی و فیلیپینی برای امور زراعی مورد استفاده قرار می گرفت . در سال 1470 نظامیان ژاپن در اقدامی گسترده اقدام به جمع آوری و توقیف سلاحهای جنگی از میان غیرنظامیان کردند و از آنزمان بود که روستائیان و سایر اقشار به فکر استفاده از کاما به عنوان یک سلاح سرد افتادند.
پس از مدتی به انتهای دسته کاما ، زنجیری اضافه شد تا عملکرد آن در میدان رزم بهبود یابد ، این سلاح کیوساریگاما نام گرفت.البته لازم به ذکر است که استفاده از کیوساری به مهارت بسیار بالایی نیازمند است و در صورت عدم وجود چنین مهارتی این سلاح می تواند کاربر را به شدت مجروح نماید.

 

جنگجویی که مجهز به دو کاما باشد حریف بسیار خطرناک و مرگ آوری در برابر شمشیر زنان و یا جنگاوران مجهز به بو است زیرا جنگجو می تواند با یک کاما ، ضربه شمشیر را بلوکه یا منحرف کرده و با کامای دیگر ضربات بسیار کشنده ای را به حریف وارد نماید بسیاری از علاقمندان به سلاح سرد ، کاما را یکی از مرگبارترین سلاحهای سرد ژاپن قدیم می دانند.

 

کاما: سلاحی با کابرد زیاد برای ضربه و دفاع و پرتاب عالی است وبا استفاده از آن صحنه های بدیع رزم تن به تن ایجاد می شود. در حال حاضر از کاما در اجرای کاتاهای زیبای نمایشی استفاده می شود.

 

نحوه امتیازدهی در مسابقات بوکس چگونه است؟

در مسابقات بوکس،ورزشکار به هر اندازه که ضرباتش با سرعت و قدرت بیشتری به صورت یا دنده های حریف برخورد کند امتیاز بیشتری میگیرد مسابقات بوکس آماتور در سه راند برگزار میشود و هیات داوران که متشکل از پنج نفر است و سه نفر آنها به صورت رندوم و با کامپیوتر جهت قضاوت انتخاب میشود، داورها اطراف رینک مینشینند و امتیازات بوکسرها را ثبت میکنند در آخر هر راند در صورتی که سه و یا دو داور به یک بوکسر رای دهد آن راند به نفع آن بوکسر تمام میشود، ممکن است بوکسری دو راند را برده باشد ولی حریفش در راند سوم مشت های صحیح زیادی بزند و امتیازات بیشتری کسب کند و راند به نفع او تمام شود.



همچنین در صورت خوردن ضربات سنگین و ناک داون یا ناک اوت شدن راند به نفع حریف محاسبه خواهد شد مدت زمان ناک داون شدن نیز شمارش تا ۱۰ است و در صورتی که بوکسر توانایی ادامه مسابقه را نداشته باشد راند به نفع حریف به اتمام میرسد.گفتنی است که در ورزش بوکس هل دادن، زمین زدن، چسبیدن به حریف امتیازی ندارد و موجب اخطار از سمت داور میگردد.ضربات مشت به پشت سر حریف نیز خطا و امتیاز آن محاسبه نمیشود همچنین مشت باید به صورت صحیح زده شود و مشت زدن با کف دست و یا به عبارتی کف زدن امتیازی ندارد.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۵ ساعت 20:29 توسط بانوي ورزش دوست