ورزش های جدید و ورزش زنان در ایران

شمشیرپروانه (butterfly-swords ) تقریبا اندازه ساعد است و دلیل آن هم این است که به راحتی در آستینو یا چکمه های بلند پنهان شود ، معمولا شمشیر پروانه به صورت جفت است و درچین باستان جدا از داخل آستین و چکمه آن رادر دو طرف زین اسب نیز پنهان میکردند و در حقیقت این سلاح در جایی در هنگام مبارزه ظاهر می شده است کهفرد مهاجم انتظار آن را ندارد

شمشیر پروانه یک رکاب برای حفاظت از انگشتان دست در مقابل ضربات و سلاح ها دارد.رکابیا گارد محافظ که با دسته شمشیر یک حلقه غیر مدور می سازد باعث میشود تاحرکاتی که در آن با چرخاندن شمشیر همراه است آسانتر انجام شود و این کاربردبیشتر در نمایشات و کاتاهای شمشیر مورد استفاده است

ساختار کلی شمشیرآن به گونه ای است که میتواند به کاربرد مهم آن اشاره کرد که همانند سلاحسای می تواند در هنگام فرود ضربه در راستای ساعد شخص حامل شمشیر قرار بگیردو او را از ضربه های ناگهانی شمشیر رهایی بخشد که این مکانیزم هماننداستفاده از یک سپر برای پخش کردن نیروی ضربه و از بین بردن قدرت تخریب وآسیب آن است.دقت کنید که شمشیر پروانه با چاقو پروانه تفاوت دارد.این سلاح اولین بار در کشور چین ساخته شده و مورد استفاده در ورزشهای رزمی قرار گرفته.شمشیر پروانه در ورزشهای رزمی چینی مورد استفاده است از جمله : وینگ چون ، هونگ کار و ....در رشته وینگ چون این سلاح به عنوان پایه و اساس سلاحهای این رشته محسوب می شود

نَن گوئنبه معنی) چوب جنوبی( نوعی سلاح سرد درهنرهای رزمی چینی است که در تعدادی ازفرم‌هاو تمرین‌های ووشوی امروزین از آن استفاده می‌شود. تکنیک‌های اجرایی با نن‌گوئن و فرم‌های آن بر مبنای تکنیک‌های سبک‌های جنوبی هنرهای رزمی چینی طراحی شده‌است

این سلاحژاپنیبیش از1500 سالقدمت دارد و نام آن حتی در کتاب کوجیکی نیز ذکر شده است. ناگیناتا از یکدسته چوبی و یک تیغه خمیده فلزی تشکیل شده است و شباهت زیادی به گوان دائو) سلاح چینی ) و گلیو(سلاح اروپایی ) دارد. اولین سند مکتوبی که بیانگرکارایی خوب ناگیناتا در میدان جنگ است در سال1086 به رشته تحریر درآمده است و درآن ناگیناتا به عنوان سلاح ایده آل قهرمانان و جنگجویان بزرگ معرفی شده است.

طی نبردگمپای 1180) الی1185 ) که طی آن دو خاندان تایرا و میناموتو با یکدیگر در جدال بودند ، ناگیناتاخوش درخشید و مشخص شد که این سلاح بر علیه سواره نظام حربه مرگباری است.

در دوران ادو این سلاح در میادین جنگ کمتر مورد استفاده قرار می گرفت ودر همین زمان بود که ناگیناتا به عنوان یک سلاح مورد توجه بانوان قرار گرفت . بانوانی که شوهران آنها سامورایی بودند نیاز به سلاحی داشتند تا بتواننددر زمان غیبت شوهرانشان ( به دلیل حضور در میادین جنگ ) از خانه و خانوادهخود دفاع کنند و ناگیناتا بهترین انتخاب ممکن بود. ناگیناتا سلاح بسیارمناسبی  است زیرا می توانند با صرف نیرویی مناسب با جنگ آوران مرددرگیر شده و ضمن حفظ فاصله ضربات کشنده ای را به حریف وارد آورند ، دستهاین سلاح همانند اهرم عمل کرده و به همین علت نیروی بدنی زیادی برایاستفاده از آن نیاز نیست

شوریكن اوچی به فراگیری شوری كن اصلی ، در زمان جنگهای داخلی ژاپن ، 1467-1591مربوط می شود . مهارت در پرتاب شورایكن در میدان جنگ تكامل پیدا كرد و بههمین جهت آن دوره ، دوره ی طلائی نینجا نامیده شد .یك ضربه ی كاری و دقیقباعث پارگی شاهرگ و در نتیجه، مرگ خواهد شد .نینجاهادر میدان نبرد ، برعكس سامورایی ها ، از قانون خاصی پیروی نمی كردند و بههمین دلیل ، آزادانه ، از هوش ، مهارت خود استفاده می كردند . شوری كنجوتسو آغشته به زهر ، اسلحه ی مورد علاقه ی ایكوسا – سینوبوی بود كه درمدتی كمتر از یك ثانیه – دشمن را از پا در می آورد . یك نینجای سنتی،راههای گوناگونی برای بدست آوردن زهرهای مهلك میدانست این منابع گیاهانسمی ، احشا پراز سم یك نوع ماهی ژاپنی ریشه ی زهرآلود گیاهان ، غدد زهرآگین مار ترشحات سمی از پوست دوزیستان ، زهرابه ی عقرب و بند پایان بودند . شوریكن لحظات قبل از هر عملیاتی ، به سم آغشته می شد تا از خطر مجروح شدن ومرگ نینجا بر اثر حمل این اسلحه جلوگیری شود . حتی یك خراش سطحی نیزه میتوانست این سم را وارد خون كند یك نینجا می توانست با خرد كردن برگها وریشه ی گیاهان گوناگون كه در ژاپن می روییدند ، حریف خود را نیمه بیهوش یاخواب كنند . البته امروز نینجاها احتیاج به ساختن سم سنتی ندارند چرا كه میتوان به راحتی با علوم شیمی ویژه ینین جوتسوسم دلخواه را ساخت . جاسازی شوریكن جوتسو كیفهای مخصوصی وجود دارد كه حملتعدادی از شوریكن را ساده كرده است. همچنین بر شمشیر پشت محافظ دسته دو عددشوریكن نصب می شود . بر روی غلاف بوشورایكن جاسازی می شود . همچنین درداخل گی نینجا (لباس) جیبهایی تهیه شده است كه در آنها نیز می توان شورایكنرا پنهان كرد . انواع شورایكن را می توان بر روی گی نینجا پنهان كرد یازیر در ، بغل كفش نینجا ، پشت دستها ، پشت پاها ، پشت كمر ، پشت كمر بند ،پشت سر ، روش های پنهان كردن انواع شورایكن می باشد . شورایكن های سنتی كهدر 500 سال پیش از آنان استفاده می شود هم اكنون در موزه ی دائم بوجینكانتوكاكورونینجا ژاپن نگهداری می شود . نامهای گوناگونی برای نحوه ی پرتاباین اسلحه در ژاپن ، به كار برده می شود : شورایكن – وازا: فن های شورایكنشوری كن – ناگه : پرتاب واقعی شوری كن – جوتسو : مهارت و استادی در شورایكنشوری كن – اوچی : ضربه یا پرتاب شوری كن دو نوع شورایكن اصی وجود دارد : البته از نظر ظاهر صدها نوع هستند ولی به طور كلی به دو نوع تقسیم می شوند . شاكن كه لبه های متعددی دارد . بو شورایكن كه كشیده و به شكل چاقو است ،بو شوری كن اشكال مختلفی دارد : هاری – گاتا سوزنی شكل است؛ تانتوگاتا كهشكل خنجر تیز است یاری – توهوگاتا مانند نیزه است ریو – تانكن – گاتا دولبه است ؛ و امیی- گاتا به شكل چلجله « شاكن نیز به شكلهای گوناگون وجودارد سانكو گاتا یا سه پره “ شی هو “ كه نوكهای آن از چهار جهت منشعب میشوند «جوجی» به شكل صلیب “ گوهو “ از شش جهت “ هاپو” از هشت جهت جوپو از دهجهت منشعب می شوند مانند چی شبیه چلیپا یا صلیب شكسته “ ناگارا مانجی “بهشكل منحنی یا خمیده كاكومانجی مانند زاویه 90 درجه یا قائم روپوشوری كننوكهای آن بر روی یك حلقه یا پیچ نصب شده ؛ « كومی آواسه » به شكل دو شوریكن به هم وصل شده است . گاهی از شوری كن برای تیز كردن یا خم كردن بوكن یاشمشیرهای چوبی نیز استفاده می شود . شوری كن با لبه های متعدد، برای زخمیكردن ، به كار برده می شود. یك نوع شورایكن چوبی نیز وجود داشت كه برای جلوگیری از صعود دشمن ا زدیوار هنگام شب استفاده می شد. تكنیكهای رهاییشورایكن احتیاج به تفكر تمركز ودقت دارد . برای بدست آوردن تمركز و دقتباید خود را بهتر شناخت . محیط اطراف را با دقت بررسی كرد هدف را مشخص كردهبرای بدست آوردن آن جنگید و تلاش كرد .

 سلاحهای مدر ن امروزی نینجاهمراه با سلاحهای سنتی برای آموزش هنرجویان نین جوتسو در فراگیری پرتابشورایكن به دقت جدول زیر را حفظ كنید

پرتاب در شب

1-1 موقعیت صدا را تشخیص دهید

2-1 اندازه و حجم هدف را مجسم كنید

3-1 سعی كنید با گوشهایتان ببینید .

4-1 سعی كنید برای دیدن هدف تمامی دقت و انرژی خود را مصرف كنید .

5-1 آرام نفس بكشید

6-1 اگر در حال تمرین هستید شورایكن را علامت گزاری كنید.كه در شب مسیر حركت آن را بتوانید تشخیص دهید.

7-1 در فضای باز تمرین كنید .

8-1 سعی كنید خود صدا تولید نكنید

9-1 سسنگذارید در تمرین شب كسی یا اشخاصی در كنار شما یااطراف منطقه تمرین شما باشد

پرتاب در روز

1-2 در ابتدا هنگامپرتاب شورایكن سعی كنید با یك نوع شوراكن تمرین كنید كه به آن عادت كرده اید

2-2 در هنگام تمرین لباس مناسب بپوشید

3-2 قبل از هر پرتابی خود را گرم كنید .

4-2 در پرتاب ستاره دقت كنید تمرینات سرعتی و قدرتی رابا هم تجربه كنید .

5-2 تكنیكهای داده شده را بدون هیچ عجله ای تمرین كنید تا هنگام بدست آوردن مهارت فاصله ها را كم و زیاد نكنید .

6-2 پس از به دست آوردن در سلاح سعی كنید انواع شورایكن را نیز تجربه كنید و به مهارت خود بیافزاید .

7-2  در نگهداری سلاح خود كوشا باشید .

روشهایگوناگون پرتاب شوری كن نینجا نینجاهای قدیم در 400 سال پیش راههایگوناگونی برای پرتاب شوری كن ، ابداع كردند كه شامل: اوموته-اوچی (ضربه یمنظم و با قاعده ) یا اورا-اوچی ( ضربه ی مخالف ) اوشیرو-اوچی (ضربه یمعكوس از پهلو )داماشی اوچی (پرتاب جعلی ) نه-اوچی (دراز كش پرتاب كردن )تااورا-اوچی (پرتاب به صورت غلت زدن ) كای تن-اوچی (پرتاب پیچشی ) رنزوكو-اوچی (پرتاب متوالی یا پی در پی ) نی مای-اوچی (پرتاب دو تایی ) سانمای-اوچی (پرتاب سه تایی ) این روشها، در حالتهای مختلف نشسته یا ایستاده،پریدن،دویدن،ضربه زدن ، مورد استفاده قرار می گیرد . امروزه پرتاب شوری كنتوسط دستگاههای مخصوصی نیز صورت می گیرد كه در اختیار عموم علاقمندان نیستاین ابزار بصورت اختصاصی ساخته شده است و بیشتر مبتكران این نوع دستگاههاآن را به صورت سری و مخفی نگاه می دارند . حالتهای فلسفی گوناگون پرتابانواع سلاحهای پرتابی حالتهای تعریف شده از انواع پرتابها كه هر كدام معناخاص دارد به سلاح ستاره و سایر سلاحهای پرتابی هنرهای رزمی نینجوتسو اقتدارمحكمی داده است یك نینجا واقعی باید بتواند درحالتهای مختلف پرتاب شورایكنمعنا و مفهوم حالتها را درك كند و به كار ببند.

حالتآتش ،حالت آب ، حالت زمین ،حالت چوب ، حالت فلز، حالت باد چی (خاكی) زمین –هیزو (آب)، هی (آتش)،كازاه (باد) ، وكو(تهی بودن ) « حالتهای گوناگونپرتاب شورایكن جوتسوسنتی » حالت آویزن وصعوت-حالت وارونه –حالت ساكن –حالتخزیدن - حالت دویدن – حالت حمله و دفاع – حالت از زیر آب –حالت از درون آتش – حالت در زمان خوشحالی – شكل حالتهای گوناگون پرتاب سنتی برای تمرین فضایباز امن و مناسبی را انتخاب كنید ، زیرا این اسلحه ها بسیار خطرناك هستند وممكن است جان كسی به خطر و یا از آنها سوء استفاده شود . هر چند شورایكنكوچك سبك وزن است اما به عنوان اسلحه ی مرگبار نینجا ماهر شناخته شده است . اگر بتوانید با نیروی بسیار زیاد و سرعت زیاد به هدف جسمی پرتاب كنیدبسیار قدرت تخریب بالائی دارد. جهت دستیابی به یك پرتاب عالی باید به موردذیل توجه داشت : نوع گارد وحالت بدن ( ایستادن ، نشستن ، خوابیدن ، پریدن) آرامش در تنفس درونی . نوع تفكر هدایت شده باشد . فاصله از هدف (مای) تغییرات لازم و جابجایی هدف د رحین تمرین نوع شورایكن (نوع جنس ، اندازه ،وزن ) مقدار شتاب و قدرت (كیمه)در هنگام پرتاب تمرینات مرتب ومنظم –همراهبا تمركز روانی خالی از دلهره و اضطراب نداشتن غرور و اعتمادبه نفس كاذبدرهنگام موفقیت و به هدف زدن نگهداری از شورایكن جوتسو برای یك نینجا مهم وحیاتی است . یك نینجا هر لحظه امكان دارد از سلاح خود استفاده كنند .بنابراین سعی كنید از سلاحهای خود به خوبی نگهداری كنید . نگذارید سلاحیكه ماهها و سالها برای یادگیری آن مهارست گشید و به راز و فنون آن آشنا شدهاید . فرسوده و زنگ زده شود خودتان را مجبور كنیدبمانند دست و پای خودتاناز آنها نگهداری كنید . نگذارید به راحتی به دست نامحرمان و نابخردانبیافتد . شورایكن نینجا باید همیشه تیزو آماده پرتاب باشد . امیدوارم شمانیز مانند یك نینجاواقعی در سایه تمرین و سخت كوشی موفقو پیروز باشید . ابتدا شروع تمرین پرتاب شورایكن برای مبتدیان : مبتدی ها یادگیری شورایكنرا با انداختن سكه یا محافظ پلاستیكی شمشیر ، میتوانند فرا گیرند .بعد ازاینكه مراحل ابتدایی را گذراندید، می توانید از یك شوری كن واقعی استفادهكنید. سعی كنید بهترین نوع شوری كن را انتخاب كنید كه معمولا از فولاد ضدزنگ ساخته شده است . بهترین نوع شوری كن معمولا نوك تیز و سخت می باشد . برای تمرین می توان از بادكنك به عنوان یك هدف متحرك استفاده كرد . صدایتركیدن بادكنك ،در هنگام اصابت شوری كن با آن باعث شادی و هیجان بیشتری میشود . یك هنر جوی پیشرفته باید دارای انواع مختلفی از شوری كن ، با شكلها ووزنهای متفاوت باشد . یك شوری كن با وزن سنگین داخل هدف بیشتر نفوذ می كندو در نتیجه ، استفاده از شوری كن سبك و كوچكتر آسانتر خواهد بود . كیهونها پو شوریكن جوتسو كاتا شوریكن احتیاج به دقت فراوان دارد آن هم به دلیلرها شدن سلاح از دستتان می باشد از آن لحظه به بعد فشار و زاویه است كه شماقبلا انتخاب كرده اید اگر اشتباهی در محاسبات انجام داده باشید هرگز بههدف نخواهید خورد و شما را ناامید می سازد ، كاتا شوریكن تا زمان رهائی ازبدن بسیار ساده است و با مقداری تمرین و استیل مناسب امكان پذیر است و لیرها شدن شور یكن از اعضای مختلف بدن و به هدف رسیدن بسیار نیاز به ممارست وتمرین منظم و مفید دارد . تكنیكهای پرتاب و مكانهای مناسب ضربه زدن : نینجاها برای یك پرتاب دقیق و كاربردی در هر مكانی بخصوصی شیوه ی منحصر بهفردی را به كار می برند همیشه باید سعی شود شیوه ی پرتاب ورها شدن شورایكندر مكان – لحظه مناسب- و قدرت كافی بكار روند . شیوه های پرتاب منحصر بهفرد نینجا سقف كوتاه و بلند – حالت پرتاب با پاها - حالت آسیاب بادی – حالتبرق آسمان – حالت مهتاب ، در حالت درگیری نزدیك حالت عدد 10(جو)، حالت عدد 8‌ (هاچی)،حالت عدد 2 (نی) حالت مست – حالت با اسب دقت در زدن به هدف بهچهار روش مختلف می باشد : همیشه یا هدف ثابت است ما حركت می كنیم و یا هدفمتحرك است ما ثابت هستیم این دو نوع تاكتیك را می خواهد. و یا دو متحرك ویا دو ثابت می باشد . در هر صورت تاكتیك ویژه خود را باید اخذ نمود

مقالاتی نیز برای تکذیب این موضوعموجود است که عنوان می‌دارد نونچاکو به شکلی که به عنوان یک اسلحه به کارمی‌رفته برای خرمن‌کوبی مفید نیست. کشاورز مجبور خواهد شد در حالیکه رویزانوهای خود ایستاده یا قوز کرده است کار کند. استفاده‌کننده از این ابزارتمایل دارد تا جهت جلوگیری از ضربه به خود به سمت عقب متمایل شود. احتمالاًاین موضوع درست است ولی این یک تحلیل ساده از موقعیت موجود است.

کشاورزان در سرتاسر دنیا از یکابزار به نام خرمن‌کوب استفاده می‌کنند که شباهت بسیاری به نونچاکو دارد. در ساخت این وسیله از دو قطعه‌ی چوبی استفاده شده که یکی تقریبا یک متر ودیگری نیم متر طول دارد و یک طناب یا زنجیری کوتاه به قطعات چوب متصل شدهاست. این طراحی به کاربر اجازه می‌دهد که مستقیم بایستد و قسمت مخصوصضربه‌زنی را از یک فاصله‌ی ایمن بگیرد و با قسمت دیگر در ایمنی کامل بهمحصول ضربه بزند. موردی که می‌تواند درست باشد این است که سلاح نونچاکوبرای خرمن‌کوبی مورد استفاده قرار نمی‌گرفت بلکه از آن وسیله الهام گرفته وطراحی مجدد شده است.

درحالیکه بسیاری از سلاح‌های اُکیناوایی ممکن است استفاده‌های چندگانه‌ایداشته باشند این امکان نیز وجود دارد که باتأثیر از ابزارهای کشاورزی یاصیادی بوجود آمده باشند. اما این اعتقاد که کوبودوی اُکیناوایی توسطکشاورزانی که ابزارهای کاری خود را به شکل سلاح‌هایی تغییر شکل داده باشندمبنای تاریخی ندارد. در مورد نونچاکو با قاطعیت می‌توان گفت کهابتدایی‌ترین شکل این سلاح به زمانی خیلی قبل‌تر از اینکه در اُکیناوا مورداستفاده قرار بگیرد در چین استفاده می‌شده. این نونچاکوی اولیه کمی بزرگتراز نونچاکوی امروزی بود و جهت نگهداری چوبها به یکدیگر به جای طناب یازنجیر از موی اسب استفاده می‌کردند.

نونچاکو از نظر شکل متشکل از دو چوباست که اندازه‌ی تقریبی آنها حدوداً سی سانتیمتر (از آرنج تا انتهای دستمشت شده) است. شکل‌های سنتی این سلاح از چوب‌های سختی مانند بلوط و لوکوات (از درختان بومی آسیای دور) ساخته می‌‌شدند. این چوب‌ها باید مدتی نیز درگل فرو می‌رفتند تا سخت‌تر شوند و پس از خشک شدن آنها را به روغن آغشته ودر نهایت با طنابی که از موی اسب ساخته شده بود آنها را به یکدیگر متصلمی‌کردند. این فرآیند به استحکام و پایداری نونچاکو بسیار کمک می‌کرد و آنرا به سلاح کشنده‌ای تبدیل می‌کرد. نونچاکوهای امروزی را می‌توان از هرماده‌ی مناسبی مانند چوب، پلاستیک و یا فایبرگلاس ساخت. موی اسب نیز جایخود را به طناب کتان و یا نایلونی یا زنجیر‌ی فلزی داده است.

نام این اسلحه نیز مسئله ساز شده است. همانطور که گفته شد نمونه اصلی آن که چینی است،(شوآنگ‌جی -  Shuang Jie - به معنیدو تکه چوب) نام داشت. در همان ایام نام آن بههوگون - Hogun - (چوب دو تکه) برگردانده شد و با ورود به فــرهنـگ جزیره اُکــیناوانــام سـلاح‌ در دنیای هنرهای رزمی بهنون چا کو- Nun Cha Ku ヌンチャク - تغییر یافت. در زبان ژاپنی این کلمه وجودندارد وبهمین دلیل برای نوشتن نام آن از نگارش کاتاکانا (نوعی نگارش در زبانژاپنیکه جهت نوشتن کلمات خارجی کاربرد دارد) استفاده می‌کنند و اینطور کهپیدا است نام آن را از زبان‌های دیگر قرض گرفته‌اند.

در تمرینات کوبودو، نونچاکو یک سلاح مشکل تلقی می‌شود. این سلاح فاقد مزایای طولیبو B0 یااِکو Eku، سختی فلزیسای Sai یا تیزی تیغه‌هایکاما Kama ‌است. هنگام استفاده از آن رفتار این سلاح غیر قابل پیش‌بینی استزیرا اشیایی را که به آنها ضربه می‌زند به نقطه‌ای پرت می‌کند و در صورتاصابت به شخص باعث می‌شود که خود نیز به عقب یعنی به سمت کاربر برگردد وباعث آسیب وی شود (این آسیب را می‌توان با گرفتن سلاح از انتهای آن به جایقسمت‌های مرکزی به حداقل ممکن رساند). مقداری از شهرت امروزی این سلاح رامی‌توان مدیون فیلم‌های‌ سینمایی بروس‌لی در دهه‌ی هفتاد میلادی دانست.

اما مطالب گفته شدهبه این معنینیست که نونچاکو حتی اگر به درستی مورد استفاده قرار گیرد یک سلاح عملینیست. در استفاده‌ی عملی از این سلاح توسط یک فرد مجرب، بیشتر تکنیکهاکوتاه و کنترل شده هستند و استفاده از آن بصورت محافظه‌کارانه است. تکنیک‌های ضربه‌ای با این سلاح علی‌رغم غیرقابل پیش‌بینی بودن مزیت این رانیز دارند که از زوایای مختلف به سمت حریف روان بشوند. از کاربردهای دیگراین سلاح استفاده در جهت قفل کردن بازو یا گلوی حریف می‌باشد. تکنیک‌هایچرخاندن و تلنگر زدن (ضربه‌ی سبک) که در فیلم‌های سینمایی رزمی مشاهدهمی‌شود صرفاً برای نمایش انجام می‌شود. هیچ فرد عاقلی این سلاح را بینپاهای خود یا در پشت گردن خود حرکت نمی‌دهد در حالیکه حریف تلاش می‌کند تااو را بکشد. اما برخی نیز این حرکات نمایشی را تأیید می‌کنند و تأکید دارندکه آنها تاکتیکی برای پرت کردن حواس حریفان به حساب می‌آیند!

از دید بسیاری از اساتید، نونچاکویک اسباب‌بازی در هنر کوبودوی جزیره اُکیناوا محسوب می‌شود. هیچ کاتای سنتینتوانسته است تا امروزه برای آن باقی بماند و بیشتر روش‌های عملی آن بصورتشفاهی منتقل شده و کاملاً مشخص است که استفاده از این سلاح هرگز به سطحپیچیدگی سلاحهای مانندبویاساینمی‌باشد

گیوتین پرندهنوعیگیوتینقابل حمل و یک سلاح افسانه‌ای مربوط بهخاندان چینگاز سلسله پادشاهانیانگ‌ژنگکشور چیناست. قسمت‌های مختلف این وسیله شامل یک کلاه که در قسمت زیرین آن تعدادیتیغ تعبیه شده و یک زنجیر بلند هستند. با پرتاب کردن کلاه روی سَر قربانی وکشیدن زنجیر، اهرم‌هایی که رابط بین زنجیر و تیغ‌ها هستند، تیغ‌ها را بهسمت مرکز کلاه هدایت می‌کنند و سَر قربانی را قطع می‌کنند.

گیوتین پرنده، دست‌مایهٔ ساخت فیلمی با ناماستاد گیوتین پرنده (۱۹۷۵( محصول مشترکتایوانوهنگ‌کنگهم بوده‌است.

کاما در ابتدا به عنوان یک داس ( وسیله ای برای برش یا قطع گیاهان ) توسط کشاورزانژاپنی،چینیوفیلیپینیبرای امور زراعی مورد استفاده قرار می گرفت . در سال1470نظامیانژاپندراقدامی گسترده اقدام به جمع آوری و توقیف سلاحهای جنگی از میان غیرنظامیانکردند و از آنزمان بود که روستائیان و سایر اقشار به فکر استفاده از کامابه عنوان یک سلاح سرد افتادند.

پس از مدتی به انتهای دسته کاما ، زنجیری اضافه شد تا عملکرد آن درمیدان رزم بهبود یابد ، این سلاح کیوساریگاما نام گرفت.البته لازم به ذکراست که استفاده از کیوساری به مهارت بسیار بالایی نیازمند است و در صورتعدم وجود چنین مهارتی این سلاح می تواند کاربر را به شدت مجروح نماید.

در حال حاضر از کاما در اجرای کاتاهای زیبای نمایشی استفاده می شود.

جنگجوییکه مجهز به دو کاما باشد حریف بسیار خطرناک و مرگ آوری در برابر شمشیرزنان و یا جنگاوران مجهز به بو است زیرا جنگجو می تواند با یک کاما ، ضربهشمشیر را بلوکه یا منحرف کرده و با کامای دیگر ضربات بسیار کشنده ای را بهحریف وارد نماید بسیاری از علاقمندان به سلاح سرد ، کاما را یکی ازمرگبارترین سلاحهای سرد ژاپن قدیم می دانند

باتوم یا باطومیاباتون،میلهٔکوتاهی ازچوبیالاستیکاست که پاسبانان برکمرمی‌آویزند و برای سرکوب کردن شورش و جنجال از آن استفاده می‌کنند. باتوم، میله‌ای است با طول کمتر ازبازو، که معمولاً ازچوب،پلاستیکیافلزساخته می‌شود، و توسطضابطان قضایی، زندانبانان، ماموران امنیتی، و (کم‌تر) توسطپرسنل نظامیبرای دفاع شخصی غیرکشنده، و نیز برای کنترل و متفرق کردن ستیزه‌جویان و افراد نامنطبق به کار می‌رود .از باتوم می‌توان به منظور ضربه‌زدن، سیخ‌زدن، انسداد، و کمک در بازوقفل (armlock) استفاده کرد. باتوم‌ها به دلیل امکان پنهان‌سازی آسان، درگستره‌یی کم‌تر توسط افراد غیررسمی و معمولی نیز استفاده می‌شوند، که البتهدر بسیاری از حوزه‌های قضایی (کشورها) ممنوع است. همچنین معمولاً براینجات مردمی که مثلاً درخودرویاخانهٔآتش گرفته گرفتار شده‌اند، به منظور شکستنپنجره‌هاودرها، به کار می‌رود

واکی زاشی نوعی شمشیر است که شبیه به کاتانا می باشد ولی تمایز اصلی آن با کاتانا در طول و اندازه های آن است .واکی زاشی نسبت به کاتانا شمشیری کوتاه تر و کوچک تری است این شمشیر معمولا طولی بین 30 تا 60 سانتیمتر داردو غالبا با طول 50 سانتیمتر شناخته و ساخته میشود .
در زمان قدیم در ژاپن  معمولا از کاتانا به شمشیر بلند نام برده میشد و از واکی زاشی صرفاً با نام شمشیر یاد می شد .

تاریخچه ساخت اصولی واکی زاشی به قرن 16 میلادی بر میگردد در آن زمان هر نوع شمشیری را که کوتاه تر می‌ساختند واکی زاشی شمشیر اصلی می نامیدند . برای مثال اگر شمشیر سامورایی را با همان شکل و ساختار در اندازه کمی کوچکتر می ساختند به آن واکی زاشی سامورایی می گفتند و بعدها بود که واکی زاشی نامی مستقل برای یک شمشیر شد .

شمشیر واکی زاشی معمولا به عنوان سلاح پشتیبان بوده یعنی بیشتر در مواقع در دسترس نبودن شمشیر های بزرگتر یا سلاحهای دیگر البته مواردی هم هست که شمشیر واکی زاشی به عنوان انتخاب اول مطرح است برای مثال درگیری در داخل ساختمان یا راهروهای باریک  یا ساختمانهایی با سقف کوتاه مانند ژاپن فئودال همگی از مواردی بودند که واکی زاشی حرف اول را میزند .

سلاحسای (Sai ) از سلاحهای کاربردی در بسیاری از ورزشهای رزمی می باشد . سای یک سلاحژاپنی است که نام آن از نام یک منطقه بسیار قدیمی ژاپن برداشته شده است .

درزمانهای قدیم سای سلاح نبوده ! از سای برای اندازه گیری میزان نرمی و عمقنفوذ آب در شالیزار و برای کاشت و امور کشاورزی استفاده می شده است

شکلو ساختار تنه و بدنه اصلی سای همانند یک باتوم نوک تیز است ، این قسمت تنهاصلی سلاح سای را تشکیل می دهدو این تنه همان شاخه اصلی سلاح سای است ، سای را به تناسبهای گوناکونی میسازند مثلا در بعضی مدلها اختلاف طولی در شاخه وسط با شاخه های دو طرف کم ودر بعضی مدلها زیاد است و در ساختار کلی این سلاح به دو طراحی و شکل اصلیمحدود میشود .

طولتنه اصلی این سلاح از 30 الی 70 سانت دیده شده است که اگر با توجه به اصولکاربرد آن دقت شود که طول استاندارد آن باید بین 30 تا 45 باشد چرا کهباید حداکثر کمی از طول ساعد بلندتر باشد .

سلاحسای لزوما نباید دارای نوک تیز باشد زیرا این سلاح در اکثر موارد در حالتتدافعی استفاده میشود از موارد کاربرد سای میشود به دفاع در مقابلشمشیرهای بلند (کاتانا)اشاره کرد که در صورتی که مهارت در استفاده از سای داشته باشید به راحتی با سای می توانید شمشیر مهاجم را بشکنید .

چندینروش گوناگون برای در دست گرفتن سای وجود دارد که هر کدام در موقعیت خاصاستفاده میشود و مهمتر از دانستن این که سای را به چه حالاتی میتوانید دردست بگیرید این است که بتوانید در هنگام مبارزه و استفاده از این سلاح بهسرعت و به خوبی این حالات و روش در دست گرفتن خود را تغییر دهید تا هماهنگبا شیوه مبارزه مهاجم بتوانید به خوبی از خود دفاع کنید . برای مشاهدهروشهای در دست گرفتن سلاح سای و روش استفاده از آن کلیپ مربوط به این سلاحرا از سایت بانک اطلاعات ورزشهای رزمی دریافت کنید.

این سلاح را هندی ها شمشیر شکن می نامیدند

سانچیکو sanjiegun سلاحی است که ساختاری شبیه به نانچیکو دارد با این تمایز که نانچیکو دارای 2 تکه میباشد و یک متصل کننده که اغلب زنجیر است ولی سانچیکو دارای 3 تکه ودو قسمت متصل کننده می باشدتاریخچه سانچیکو به زمانی دور بر میگردد ، گفتهمیشود که اوین بار استاد ساندا نانچیکو را با الهام گرفتن از نی یابامبویی بلند که از دو قسمت شکسته بود به کار برد که در فیلم سی و ششمینمرحله شائولین که بر اساس زندگی این استاد ساخته شده نیز این مطلب نشانداده میشود
در زمان گذشته معمولا سانچیکو از همان چوبهای بامبو ساخته میشده که بااستفاده از کنف و یا چرم اسب تکه های آن به هم متصل بوده است . اما اکنوناز چوب مخصوص و یا آلومینیوم یا پلاستیک فشرده برای ساخت آن استفاده میشودکه نوع آلومینیومی آن دارای وزن کمتری میباشد

هر قسمت از سه قسمتسانچیکو دارای طولهای مساوی می‌باشد که طول هر قسمت برابر 60 سانتی متر تا 70 سانتی متر است ،  قطر هر قسمت از سانچیکو به صورتی است که براحتیدر دست قرار می گیرد و کاملا دست به دور آن حلقه میشود و مشت بسته میشودقطر هر تکه از سه تکه سانچیکو حدودا 1.25 اینچ که معادل 3.2 سانتی متر استمی باشد

طول زنجیرهای متصل کننده هر قسمت از سانچیکو حدود 5 اینچ کهمعادل 12.7 سانتی متر است می باشد و در محل اتصال به صورت حلقه و پایه میباشد که پایه قابلیت چرخش دارد .
طول زیاد این سلاح میتوانید فاکتوری مناسب برای مبارزه با شمشیر و سلاحهایی با طول زیاد مانند نیزه باشد

جالب است بدانید حرکات نمایشی آن شبیه به حرکت های چوب یا همان نیزه می باشد و حرکات نمایشی کاملا مشترکی نیز با آنها دارد

یکیاز موارد جالب و کاربردی استفاده از سانچیکو استفاده در مبارز هایی بودهکه طرفین مبارزه بر روی اسب بوده اند که طول زیاد و قابلیت سانچیکو بسیارکار آمد بوده است

حتی در صورتی که طرف مبرزه در حال فرار بوده ازسانچیکو برای زمین زدن اسب استفاده میکردند به این صورت که آن را طوریپرتاب میکردند که دور پای اسب حلقه میشد و اسب به زمین میخورد

چوبدستییا همان بو (bo) سلاحی در دسترس همگان که از قرنها پیش شاید به عنوان اولین سلاح انسان استفاده میشده است ، همچنین قرنهاست که به چوب دستی و شاید هم شمشیر به عنوان سمبل سلاح هنرهای رزمی نگریسته شده است .

چوب دستی یا بو (bo) ارزانترین و در دسترس ترین و ساده ترین نوع سلاح در ورزشهای رزمی به شمار میرود که همچنین پرکابرد‌ترینآنها هم تقریبا به شمار می رود

بسیاری از اساتید چوب را مادر سلاحهای رزمی میدانند و برای آموزشهای آن به عنوان یک سلاح  پایه ارزش زیادی قائل هستند

بو (bo)  علیرغم سادگی اش قابلیت های دفاعی و حمله ای فراوانی دارد و این علت آن است که هنوز این سنتی ترین سلاح ورزشهایرزمی جایگاه خود را حفظ کرده و خواهد کرد .در گذشته بیشتر از چوب بامبو برای اینکار استفاده می شده که طی مراحلی خاص به مقاومت ذاتی این چوب نیز می افزودند

تاریخچهتونفابرای اولین بار به کشور چین و اندونزی بر می گردد ، سلاح تونفاتقلیدی نزدیک از سلاح قدیمی به نام(Mae sawk) می باشد که خود بیانگر این استکه سرچشمه این سلاح از خود کشور مالزی بوده است .کاربرد اصلی تونفا زمانیپیدا شد که در زمان فرمانروایی اوکیناوا شوو برای تثبیت حکومت در جنگ داخلیاین کشور و  به دلیل محدودیت هایی که برای استفاده از سلاح گرم بوداستفاده از این سلاح سرد رونق گرفت و بعد از آن نیز در نیروهای نظامی دنیاجای باتوم معمولی که شبیه به چماق بود را گرفت . تونفا سلاح سردی است که در صورت مسلط بودن به استفاده صحیح و کاربردی از آنهم در دفاع و هم در حمله بسیار کار آمد است

ساختار کلی تونفا به این صورت است:

-  تنه اصلی تونفا: که در قدیم از چوب ساخته میشده و بیشتر از چوب درخت بلوطبرای ساخت آن استفاده میکردند و در عصر کنونی تونفا از مواد گوناگونی وجوددارد که مهمترین ساختار آن از جنس پلاستیک فشرده است ، در ساختار تونفا نهسنگین بودن آن مطلوب است و نه سبک بودن آن البته این مساله اکنون بیشترجلوه میکنید که توانایی ساخت مواد گوناگون به جاییی رسیده که همین تونفا رامیتوان در ورزنهای گوناگون از پلاستیک ساخت بدون آنکه تغییری در ظاهر وابعاد داشته باشد.
در حال حاضر اکثر تولید کنندگان این سلاح تنه اصلی آن را در طول 50 الی 60 سانتیمتر درست می کنند

- دسته تونفا : دسته تونفا در قطری ساخته میشود که کاملا در دست جای گیرد وانگشتان به دور دسته حلقه و مشت شوند  اتصال دسته تونفا به بدنه درقدیم خیلی قابل اتکا نبوده حتی در مواردی که به صورت یک تکه این سلاح را ازدل چوب در می آوردند اما اکنون این سلاح دارای ساختار بسیار محکمی است ،در سر دیگر دسته که به بدنه متصل نیست معمولا یک برجستگی در قطر آن وجوددارد به این دلیل که ممکن است در کارکرد طولانی شما با این سلاح دست شماعرق کند و این برجستگی باعث میشود که عرق کف دست باعث خارج شدن سلاح از دستشما نشود

بوشوریکن (bo-shuriken ) یک قطعه میله فلزی با نوک تیز است که گاهی ساختار چهار وجهی و گاهیهم ساختار هشت وجهی دارد . طول آن بین 12 الی 21 سانتیمتر متغیر است و دراین ابعاد ساخته می شود . نوک این میله فولادی با رعایت و حفظ وجه های آنتیز و صیقل داده می شود . و در پرتاب ها به دلیل وزن و اصول طراحی آن بهراختی در بدن حریف و یا در شی مورد نظر فرو می رود . بوشوریکن در داخل دستواقع شده است و در فرو رفتگی کف دست , محکم نگه داشته می شود و طرز پرتابیو-نو-کن (سلاح یین) یا این-نو-کن (سلاح یانگ) هر چه باشد ، بوشوریکن درمحور انگشت میانی واقع است . انگشت شست روی پایه بوشوریکن تا می شود . تاثیر پرتاب بستگی به در دست گرفتن صحیح این سلاح دارد . مسیر پرتاب را درابتدا موقعیت سلاح در دست تعیین می کند . این سلاح ها یا در جلوی کمر بند(یوکن) یا در پشت کمربند و به صورتمخفی(اینکن) واقع می شوند . به قولی می توان گفت که اینها روی یک میله فلزیبلند و باریک در کمر بند واقع می شوند . برای موثر بودن پرتاب باید توجهکنیم که پرتاب فوری و لحظه ای باشد